Hikâyeler · Metin 166
The Shopkeeper's Notebook
Bakkalın veresiye defteri
Mahalle bakkalı Nuri Amca'nın veresiye defterinde biriken borçlar, bir ramazan akşamı adını bile söylemeyen bir yabancının iyiliğiyle siliniyor.
İstanbul'da bir dükkân vitrini (temsilî görsel) · Fotoğraf: Yann Forget · CC BY-SA 3.0
Level 1 · Başlangıç · A1–A2
Altı çizili kelimelere dokun!
Nuri Amca has a small shop in an old neighbourhood. Everybody knows him. He sells bread, milk, tea and .
Nuri Amca'nın eski bir mahallede küçük bir bakkalı var. Herkes onu tanır. Ekmek, süt, çay ve şekerleme satar.
Some families don't have much money. They take food, and Nuri Amca writes it in a . They pay later, when they can.
Bazı ailelerin pek parası yok. Yiyecekleri alırlar, Nuri Amca da bunları bir deftere yazar. Daha sonra, ödeyebildiklerinde öderler.
One evening, a comes into the shop. He asks, "How much do these families you?" Then he pays for everything in the notebook!
Bir akşam dükkâna bir yabancı giriyor. "Bu ailelerin size ne kadar borcu var?" diye soruyor. Sonra defterdeki her şeyi ödüyor!
Nuri Amca asks, "What is your name?" The man and says, "It doesn't matter." Then he . Nuri Amca can't stop smiling all night. It is a very gift.
Nuri Amca, "Adınız ne?" diye soruyor. Adam gülümsüyor ve "Önemli değil," diyor. Sonra gidiyor. Nuri Amca bütün gece gülümsemeden duramıyor. Bu çok özel bir hediye.
Gramer ipucu
How much …?
How much + sayılamayan isim / fiyat: “Ne kadar?” Miktar ve para sorar.
Metinden:
How much do these families owe you?
Başka örnekler:
- How much is this bag?Bu çanta ne kadar?
- How much water do you drink?Ne kadar su içiyorsun?
Bu metnin kelimeleri
- grocery (shop) isim bakkal I bought some milk at the grocery shop.
- sweet isim şekerleme Children love sweets.
- notebook isim defter Write the new words in your notebook.
- stranger isim yabancı, tanımadığın kişi A stranger asked me for directions.
- owe fiil borçlu olmak I owe you ten lira.
- smile fiil gülümsemek She always smiles.
- leave fiil ayrılmak, gitmek The train leaves at six.
- special sıfat özel Today is a special day.
Anladın mı? Mini quiz
-
What does Nuri Amca write in the notebook?
Ailelerin alıp sonra ödeyeceklerini.
-
Who comes into the shop one evening?
Bir yabancı.
-
What does the man do?
Defterdeki her şeyi ödüyor.
-
What does the man say about his name?
"Önemli değil."
Level 2 · Orta · B1
Altı çizili kelimelere dokun!
For thirty years, Nuri Amca has run the small grocery shop at the corner of our street. Like many shopkeepers in old Turkish neighbourhoods, he keeps a 'veresiye defteri', a notebook where he writes down what buy on credit. Families who are going through a difficult month take bread, rice or and pay when their salary arrives.
Otuz yıldır Nuri Amca sokağımızın köşesindeki küçük bakkalı işletiyor. Eski Türk mahallelerindeki pek çok esnaf gibi o da bir veresiye defteri tutuyor; müşterilerin veresiye aldıklarını yazdığı bir defter. Zor bir ay geçiren aileler ekmek, pirinç ya da bebek bezi alıyor ve maaşları yatınca ödüyor.
Last Ramadan, the notebook was fuller than usual. Prices had gone up, and some owed more than they could pay. Nuri Amca never , but I could see that he was worried.
Geçen ramazan defter her zamankinden daha doluydu. Fiyatlar artmıştı ve bazı komşuların ödeyebileceklerinden fazla borcu vardı. Nuri Amca hiç şikâyet etmedi ama endişeli olduğunu görebiliyordum.
One evening, just before iftar, a well-dressed man came in. He didn't buy anything. Instead, he asked to see the notebook, three pages at random and paid every on them. When Nuri Amca asked for his name, the man shook his head. "Just cross them out," he said, "and don't tell anyone who paid."
Bir akşam, iftardan hemen önce, şık giyimli bir adam içeri girdi. Hiçbir şey almadı. Bunun yerine defteri görmek istedi, rastgele üç sayfa seçti ve o sayfalardaki bütün borçları ödedi. Nuri Amca adını sorduğunda adam başını iki yana salladı. "Sadece üstlerini çizin," dedi, "ve kimin ödediğini kimseye söylemeyin."
This old tradition is still alive in many Turkish towns, especially during Ramadan. The never meets the families, and the families never know who helped them, so nobody feels ashamed. Nuri Amca out the names with tears in his eyes. "Good people still exist," he told me. "They just don't like to be seen."
Bu eski gelenek, özellikle ramazanda, Türkiye'nin pek çok yerinde hâlâ yaşıyor. Bağışçı aileleri asla görmez, aileler de kimin yardım ettiğini asla bilmez; böylece kimse mahcup olmaz. Nuri Amca gözleri dolarak isimlerin üstünü çizdi. "İyi insanlar hâlâ var," dedi bana. "Sadece görünmeyi sevmiyorlar."
Gramer ipucu
Instead (bunun yerine)
Instead, …: Beklenen şey yerine başka bir şey yapıldığını anlatır. “Bunun yerine …”
Metinden:
Instead, he asked to see the notebook
Başka örnekler:
- We didn't go out. Instead, we watched a film.Dışarı çıkmadık. Bunun yerine film izledik.
- He didn't call. Instead, he sent a message.Aramadı. Bunun yerine mesaj attı.
Bu metnin kelimeleri
- customer isim müşteri The shop has a lot of customers.
- nappy isim bebek bezi (İng.) The baby needs a clean nappy.
- neighbour isim komşu Our neighbours are very kind.
- complain fiil şikâyet etmek He always complains about the weather.
- choose (chose) fiil seçmek Choose a card.
- debt isim borç He paid all his debts.
- donor isim bağışçı The donor gave money to the hospital.
- cross (out) fiil üstünü çizmek Cross out the wrong answer.
Anladın mı? Mini quiz
-
What is a "veresiye defteri"?
Veresiye alınanların yazıldığı defter.
-
Why was the notebook fuller than usual?
Fiyatlar artmıştı.
-
What did the man do?
Üç sayfadaki bütün borçları ödedi.
-
Why does nobody feel ashamed?
Bağışçı ile aileler birbirini hiç tanımıyor.
Level 3 · İleri · B2
Altı çizili kelimelere dokun!
Every neighbourhood has its , and on our street it is Nuri Amca, who has kept the corner grocery for three decades. Behind the counter, next to the till, lies the most important document in the shop: a battered notebook in which he records purchases made on credit. In Turkish it is called the 'veresiye defteri', and it a form of trust that supermarkets, with their cards and receipts, have largely replaced.
Her mahallenin değişmez simaları vardır; bizim sokakta bu, otuz yıldır köşedeki bakkalı işleten Nuri Amca'dır. Tezgâhın arkasında, kasanın yanında dükkânın en önemli belgesi durur: veresiye yapılan alışverişleri kaydettiği, yıpranmış bir defter. Türkçede buna veresiye defteri denir ve kartları, fişleriyle süpermarketlerin büyük ölçüde yerini aldığı bir güven biçimini somutlaştırır.
Last Ramadan, the notebook grew thick. Inflation had squeezed household budgets, and several families on the street had fallen behind. Nuri Amca, who would sooner close the shop than refuse a neighbour bread, said nothing, though his , and his face, told their own story.
Geçen ramazan defter endişe verici biçimde kalınlaştı. Enflasyon aile bütçelerini sıkıştırmıştı ve sokaktaki birkaç ailenin ödemeleri gecikmişti. Bir komşusuna ekmek vermemektense dükkânı kapatmayı yeğleyecek olan Nuri Amca hiçbir şey söylemedi; yine de hem defteri hem de yüzü kendi hikâyesini anlatıyordu.
Then, one evening shortly before iftar, a stranger in a grey coat asked to see the notebook. He turned to three pages chosen at random, asked for the totals and settled them in full. When Nuri Amca pressed him for a name, he declined. "Cross them out," he said, "and let them think the debt was simply forgiven." The was not modesty alone; it was the whole point.
Sonra, bir akşam iftardan kısa süre önce, gri paltolu bir yabancı defteri görmek istedi. Rastgele seçtiği üç sayfayı açtı, toplamları sordu ve hepsini eksiksiz ödedi. Nuri Amca adını söylemesi için ısrar edince bunu geri çevirdi. "Üstlerini çizin," dedi, "bırakın borçlarının öylece bağışlandığını düşünsünler." İsimsiz kalmak yalnızca bir alçakgönüllülük değildi; asıl mesele buydu.
The practice of anonymously clearing strangers' debts, especially during Ramadan, is an old Turkish custom that has seen a in recent years. Its logic is subtle: because and recipient never meet, the gift creates no obligation and no shame. Watching Nuri Amca draw careful lines through the names, I understood that charity can be most when it is invisible.
Özellikle ramazanda yabancıların borçlarını isimsiz olarak kapatmak, son yıllarda yeniden canlanan eski bir Türk geleneğidir. Mantığı inceliklidir: Hayır sahibi ile yardım alan hiç karşılaşmadığı için bağış ne bir borçluluk ne de bir utanç yaratır. Nuri Amca'nın isimlerin üzerine özenle çizgiler çekişini izlerken, yardımın en onurlu hâlinin görünmez olduğu hâl olduğunu anladım.
Gramer ipucu
would sooner … than …
would sooner X than Y: “Y yapmaktansa X yapmayı yeğlemek”. Güçlü bir tercihi anlatır.
Metinden:
who would sooner close the shop than refuse a neighbour bread
Başka örnekler:
- I would sooner walk than wait for the bus.Otobüsü beklemektense yürümeyi yeğlerim.
- She would sooner stay at home than go to that party.O partiye gitmektense evde kalmayı tercih eder.
Bu metnin kelimeleri
- fixture isim değişmez sima, demirbaş (kişi) The old man is a fixture at the café.
- embody fiil somutlaştırmak She embodies the spirit of the team.
- ominously zarf endişe verici biçimde The sky grew ominously dark.
- ledger isim hesap defteri He wrote every sale in the ledger.
- anonymity isim isimsizlik, anonimlik The donor asked for anonymity.
- revival isim yeniden canlanma There has been a revival of interest in vinyl records.
- benefactor isim hayır sahibi, iyilikçi An unknown benefactor paid for the new library.
- dignified sıfat onurlu, ağırbaşlı She remained calm and dignified.
Anladın mı? Mini quiz
-
What does the veresiye defteri embody, according to the writer?
Bir güven biçimini.
-
Why had several families fallen behind?
Enflasyon aile bütçelerini sıkıştırmıştı.
-
What did the stranger want the families to think?
Borcun öylece bağışlandığını.
-
Why does the gift create no shame?
Hayır sahibi ile yardım alan hiç karşılaşmıyor.